Do najczęściej analizowanych obszarów należą: relacje o widzeniach duchów, przeżyciach w „nawiedzonych” miejscach oraz innych doświadczeniach interpretowanych jako kontakt z bytami nadprzyrodzonymi, twierdzenia o telepatii, postrzeganiu pozazmysłowym (ESP, od ), prekognicji (rzekomym poznawaniu przyszłości) i innych podobnych zjawiskach, doświadczenia poza ciałem, paraliż przysenny i inne zjawiska graniczne związane ze snem, percepcją i pamięcią, praktyki mediumiczne, seanse spirytystyczne oraz społeczne mechanizmy sugestii, związek między wiarą w zjawiska paranormalne a myśleniem magicznym, heurystykami (uproszczonymi regułami wnioskowania), pamięcią, osobowością i myśleniem spiskowym.
Badacze pytają nie tylko, czy ludzie relacjonują niezwykłe doświadczenia, lecz także dlaczego interpretują je jako paranormalne. Z tego powodu psychologia anomalistyczna często łączy narzędzia psychologii poznawczej, społecznej i psychologii klinicznej.