Po przyjęciu do Wojska Polskiego został przydzielony do Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego na stanowisko zastępcy technicznego inspektora frontu wschodniego, a następnie kolejno referenta, zastępcy szefa Głównego Zarządu Budownictwa Polowego, zastępcy naczelnika i w końcu szefa Wydziału Technicznego Departamentu V Inżynierii i Saperów Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie.
30 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w budownictwie wojskowym, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 3. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień pułkownika ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 1. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów.