zakończył pełnienie tej funkcji i przeszedł do Centrali IPN w Warszawie.
W 2009 uczestniczył w pilotażowych pracach ekshumacyjno-identyfikacyjnych żołnierzy Bojowego Oddziału Armii realizowanych przez IPN i Pomorski Uniwersytet Medyczny; dokumentację przedsięwzięcia prezentowano m.in. w ramach Polskiej Bazy Genetycznej Ofiar Totalitaryzmów.
Działalność naukowa Zainteresowania badawcze obejmują m.in. historię wojskowości II Rzeczypospolitej, wywiad i kontrwywiad, dzieje formacji ochrony granic oraz krytykę źródeł aparatu bezpieczeństwa Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
Członek Centralnego Projektu Badawczego IPN „Struktury i metody działania aparatu bezpieczeństwa w Polsce 1944–1989/90”. Autor monografii Wojska pograniczne ZSRS na odcinku z Polską w świetle materiałów wywiadu II Rzeczypospolitej (1921–1939). Struktura i dyslokacja – działalność wywiadowcza – instrukcja służby (Szczecin: IPN 2010). Redaktor naukowy edycji źródłowej Instrukcja służby Korpusu Ochrony Pogranicza (Warszawa: WUW 2010).
Współredaktor i współautor serii Studia nad wywiadem i kontrwywiadem Polski w XX wieku (t. 1–3).