Geneza systemu MR-10 sięga drugiej połowy lat 50., kiedy Saratowski Zakład Aparatury Radiowej (ros. АО «Саратовский радиоприборный завод») rozpoczął produkcję mobilnych stacji Mys (1956), a w 1958 r. opracowano stacjonarny wariant MR-10 przeznaczony do instalacji w posterunkach obserwacyjnych Marynarki Wojennej ZSRR. Kolejne modernizacje przyniosły wersje MR-10M / Mys-M oraz MR-10M1 / Mys-M1 z cyfrową obróbką sygnału i integracją z systemami dowodzenia.
Po 2014 r. Saratowski Zakład Aparatury Radiowej wskazywany był jako jedyny producent brzegowych stacji radiolokacyjnych typu MR-10M1 oraz ich mobilnego wariantu Mys-M1; równolegle prowadzono prace modernizacyjne (m.in. wariant MR-10M1D i wdrożenie punktów wyniesionych, bezobsługowych czujników informacyjnych – ПВНИД) w ramach programu Niewod-B (ros. «Невод-Б»). Informacje o kontynuowanych modernizacjach i zastosowaniach (w tym w warunkach arktycznych) publikował także „Granit-Elektron”, wymieniając zarówno Mys-M1, jak i MR-10M1 oraz ich zmodernizowane wersje. Ciągłość rozwojową rodziny potwierdzają materiały Almaz-Fazotron (ros.