Janusz Obidowicz (ur. 10 maja 1912 w Krakowie, zm. 5 października 1982) we Wrocławiu) – polski aktor i reżyser teatralny.

Życiorys Aktorstwa uczył się w Krakowie - najpierw w Miejskiej Szkole Dramatycznej, a następnie u Bronisława Dąbrowskiego. W sezonie 1932/1933 otrzymał angaż w Teatrze Polskim w Poznaniu. W kolejnych latach był członkiem zespołów: Reduty (1933-1936, 1937-1938), Teatru Miejskiego w Częstochowie (1936-1937) oraz Teatru Miejskiego w Sosnowcu (1938-1939).

Podczas II wojny światowej przebywał w Krakowie, gdzie pracował fizycznie. W 1944 roku występował w jawnym Teatrze Powszechnym. Po zakończeniu walk był aktorem i sekretarzem Teatru Miejskiego w Katowicach (1945); wówczas też zdał eksternistyczny egzamin aktorski. Następnie występował w Teatrze Powszechnym im. Żołnierza Polskiego w Krakowie oraz Teatrze Ziemi Opolskiej w Opolu (1945-1946), w Teatrze Ziemi Pomorskiej w Toruniu (1946-1947) oraz w Teatrze Miejskim w Lub­linie (1947-1948). W latach 1948-1952 grał i reżyserował w Toruniu i Bydgoszczy, a następnie przeniósł się do Wrocławia, gdzie pracował w Teatrach Dramatycznych (1952-1954) oraz Teatrze Młodego Widza (1954-1956).