Budynek został zaprojektowany na planie wydłużonego prostokąta (o proporcji ok. 1:8), z licznymi ryzalitami: bocznymi od wschodu i zachodu, środkowym od południa oraz dodatkowymi jednoosiowymi i trójosiowymi ryzalitami w układzie symetrycznym. Bryła dwukondygnacyjna, z wysokimi piwnicami, nakryta dachami o zróżnicowanej formie: korpus główny dwuspadowy, ryzality skrajne czterospadowe, osiowe, naczółkowe. Elewacje tynkowane, z detalami kamiennymi, m.in.: wysokim cokołem z regularnych ciosów piaskowca o rustykalnym licu, narożnymi lizenami i opaskami okiennymi.
Wejście główne znajduje się w ozdobnym portalu z piaskowca zamkniętym łukiem odcinkowym, a nad nim widnieje data budowy: „1892”. Pozostałe wejścia rozmieszczono w ryzalitach bocznych i tylnej części budynku, często ujęte w indywidualnie opracowane portale. Wewnątrz zachował się oryginalny układ trójtraktowy z korytarzem od strony północnej.
Stropy w budynku są murowane i płaskie, więźba dachowa płatwiowo-kleszczowa z rozporem i zastrzałami. Dachy pokryto dachówką karpiówką układaną w „koronkę”.