Friedrich Karl Emil Burggraf und Graf zu Dohna-Schlobitten (ur. 4 marca 1784 w Schlobitten, zm. 21 lutego 1859 w Berlinie) – pruski wojskowy, hrabia, Generalfeldmarschall.
Życiorys Friedrich Karl pochodził z rodziny o długich tradycjach wojskowych. Jego ojciec był marszałkiem pruskiego dworu. W 1798 roku rozpoczął służbę w pruskiej armii. Jako kawalerzysta brał udział w straciach IV koalicji antyfrancuskiej. Po pokoju w Tylży zrezygnował ze służby w pruskim wojsku i dołączył do walczących z Napoleonem Rosjan. W trakcie francuskiej inwazji na Rosję uczestniczył między innymi w bitwie pod Borodino. W latach 1813-1814 był dowódcą pułku huzarów w legionie prusko-rosyjskim. W 1815 roku zrezygnował ze służby w Armii Imperium Rosysjkiego i objął dowództwo nad pruskim 8. Pułkiem Ułanów. Pełnił to stanowisko do 1822 roku kiedy, po awansie na generała majora (niem. Generalmajor), objął dowództw nad 14. Brygadą Kawalerii, które piastował przez kolejne 10 lat. W 1832 roku został dowódcą 16. Dywizji Piechoty w Trewirze. Na tym stanowisku awansował na generała porucznika (niem. Generalleutnant). W 1839 roku objął stanowisko dowódcy II Korpusu Armijnego. Trzy lata później został generałem dowodzącym I Korpusem Armijnym. 1 października 1848 roku, w 50 rocznicę rozpoczęcia służby wojskowej, otrzymał awans na generała kawalerii (niem.