Bazylika Matki Bożej Różańcowej () – neoromańsko-neobizantyńska świątynia rzymskokatolicka znajdująca się w Berlinie, w dzielnicy Steglitz. Siedziba parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego.
Historia Pierwszą mszę katolicką w Steglitz odprawiono w 1882 roku w sali tanecznej, po raz pierwszy od 342 lat. 11 października 1885 poświęcono kaplicę, a 20 czerwca 1894 erygowano przy niej parafię. Wspólnota zajmowała wówczas obszar dzielnic Steglitz, Dahlem, Lankwitz i Südende. Kamień węgielny pod budowę kościoła parafialnego wmurowano 20 sierpnia 1899, po zburzeniu kaplicy. 11 listopada 1900 konsekrował ją kard. Georg von Kopp, biskup wrocławski. W 1906 powstała dekoracja malarska ścian wewnętrznych. Świątynia przetrwała II wojnę światową, w jednej z naw urządzono magazyn mebli dla osób poszkodowanych bombardowaniami. Do odbudowy katedry św. Jadwigi była prokatedrą archidiecezji Berlina. 20 października 1950 papież Pius XII wyniósł ją do godności bazyliki mniejszej.
Architektura i wyposażenie Autorem projektu świątyni jest . Wzniesiono ją na planie krzyża greckiego. Fasada z 40-metrową wieżą nawiązuje do późnoromańskich kościołów Marchii Brandenburskiej. Wnętrze reprezentuje z kolei styl neobizantyński.