Krople na blaszkach czasami występują, czasami ich brak, sporadycznie widoczne są przez soczewkę 10x, rzadko gołym okiem. Ostrza blaszek gładkie lub strzępiaste, rzadko silnie strzępiaste. Trzon Wysokość 12–65 mm, grubość 3–6 (8), podstawy zazwyczaj cylindryczna lub maczugowata, wnętrze często puste. Powierzchnia kłaczkowata, sporadycznie włókienkowata, na wierzchołku oprószona, rzadko kłaczkowata. U podstawy brak sznurów grzybniowych. Miąższ Jędrny, w trzonie przebarwiający się zmiennie. Ma słodki, rzadko kakaowy zapach, smak łagodny. Cechy mikroskopowe Zarodniki zazwyczaj migdałowate, często wrzecionowate, sporadycznie cytrynowate, pod mikroskopem często brązowe, sporadycznie żółte lub żółtobrązowe. Rozmiary zarodników średnio 10,8–12,1 × 5,5–6,6 µm, Q= 1,77–2,8. Gutuli zazwyczaj brak. Podstawki 24–43 × 6–9 μm, zazwyczaj 4 zarodnikowe. Cheilocystydy głównie maczugowate lub cylindryczne, rzadko balonowate, maczugowato-szypułkowe, maczugowato-butelkowate lub maczugowato-wybrzuszone, zwężające się, nitkowate lub wybrzuszone;. Przegrody występują rzadko. Zawartość cheilocystyd żółta. Pleurocystyd brak. Skórka typu ixocutis. Grubość epikutis do 185 μm;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Włośnianka smukłotrzonowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.