thumb|„Przemocą wyciągnięci z bunkrów” – zdjęcie z raportu Stroopa Chłopiec z getta warszawskiego – jedna z fotografii zamieszczonych w raporcie Stroopa z maja 1943 roku, przedstawiająca żydowskiego chłopca z rękoma uniesionymi do góry, ujętego wraz z grupą innych cywilów przez siły niemieckie tłumiące powstanie w getcie warszawskim.

Jako miejsce wykonania zdjęcia wskazywany jest dom przy ul. Nowolipie 34 w Warszawie, jednakże nie ma co do tego absolutnej pewności. Tożsamość chłopca nie została ustalona, aczkolwiek była przedmiotem licznych hipotez, a nawet mistyfikacji. Udało się natomiast zidentyfikować kilka innych widocznych na zdjęciu osób, w tym esesmana Josefa Blöschego.

Zdjęcie chłopca z getta warszawskiego jest uznawane za jedną z najbardziej ikonicznych i wstrząsających fotografii czasu Zagłady.

Tło historyczne

19 kwietnia 1943 roku oddziały niemieckie i kolaboracyjne wkroczyły na teren getta warszawskiego z zamiarem wywiezienia jego ostatnich mieszkańców do obozów pracy na Lubelszczyźnie. W odpowiedzi żydowski ruch oporu rozpoczął zbrojne powstanie. Po pierwszych niemieckich niepowodzeniach, dowództwo nad siłami zaangażowanymi do stłumienia powstania przejął SS-Brigadeführer Jürgen Stroop.