W latach 1961–1978 pracowała jako członkini komitetu do spraw prawa rodzinnego.
Działalność polityczna W latach 1946–1970 była radną miejską w Reykjavíku. W latach 1954–1959 była przewodniczącą rady miasta, jako pierwsza kobieta na tym stanowisku. Od 19 listopada 1959 do 5 października 1960 służyła jako burmistrzyni miasta (wspólnie z Geirem Hallgrímssonem), również jako pierwsza kobieta. Po ustąpieniu ze stanowiska burmistrza powróciła na funkcję przewodniczącej rady miasta, które sprawowała do 1970 roku.
W maju 1947 roku i październiku 1948 roku była zastępczynią członka Althingu, islandzkiego parlamentu. Została członkinią parlamentu w wyborach w październiku 1959 roku, z ramienia Partii Niepodległości w okręgu wyborczym obejmującym Reykjavík. 10 października 1970 została mianowana ministrem ds. sprawiedliwości i spraw kościelnych, stając się pierwszą kobietą na stanowisku ministerialnym w historii kraju. 15 czerwcu 1971 została odwołana ze stanowiska, jednak pozostała ministrem do 14 lipca. Pozostała członkinią parlamentu do 1974 roku.