Po unieruchomieniu Sowietów, naczelne dowództwo doszło do wniosku, że „uderzenie na południe” rozwiąże problemy Japonii ze Stanami Zjednoczonymi, zwłaszcza rosnące obawy Amerykanów dotyczące działań Japonii w Chinach oraz możliwość nałożenia na Japonię paraliżującego embarga na ropę. Aby przygotować się do inwazji na Holenderskie Indie Wschodnie, około 140 000 żołnierzy japońskich wkroczyło w lipcu 1941 roku do południowych Indochin.