W 1935 roku Ogólno-Miejscowa Kasa Chorych na miasto Katowice była dalej właścicielem kamienicy. W tym czasie w budynku działała restauracja oraz gabinet dentystyczny, a także znajdowały się mieszkania. Restaurację prowadził na parterze Filip Taterka.
Po wybuchu II wojny światowej, w okresie niemieckiej okupacji Ogólno-Miejscowa Kasa Chorych została zlikwidowana, a w gmachu działał zarząd państwowych nieruchomości. Zaraz po zakończeniu działań wojennych kamienicę przejął Okręgowy Urząd Likwidacyjny. W 1946 roku w gmachu mieścił się także sekretariat Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej Oddziału Wojewódzkiego Śląsko-Dąbrowskiego.
Ubezpieczalnia Społeczna, jako prawny następca Kasy Chorych, wystąpiła na drodze sądowej o rewindykację gmachu. W 1946 roku jej prawo do kamienicy zostało uznane. Okręgowy Urząd Likwidacyjny miał opróżnić cały budynek, ale w 1949 roku zajmował jeszcze 3. i 4. piętro. W 1950 roku zaczęła tu działać Stacja Masowych Badań Rentgenowskich w Katowicach, a pod koniec XX wieku działał tutaj gabinet medyczny.