Sprowadził on do dworu w 1749 roku malarza Johanna Zipsera, który pokrył ściany komnat freskami. Ogrodem zajmował się m.in. wiedeńczyk Baltasar Braier. Kolejnymi właścicielami byli m.in. Józef Antoni Mieroszowski i Maciej Wilczek, po którego śmierci dwór popadł w ruinę na 70 lat.

2 lutego 1826 roku majątek zakupił Karol Łazarz Henckel von Donnersmarck, dla którego zaniedbane zabudowania nie były istotne; wybudował on w ich sąsiedztwie w latach 1850–1851 hutę żelaza. Zakład rozrastał się w kierunku zachodnim i wchłonął zabudowania dworu i folwarku.

Pozostałości zamku istniały do połowy XIX wieku (część zabudowań istniała co najmniej do 1860 roku), znikły na skutek rozbudowy huty żelaza Donnersmarckhütte. Nie zachowały się żadne zabudowania. Zamkowy ogród został przekształcony w Park Hutniczy. Na terenie dawnego zamku znajduje się zachodnie skrzydło centrum handlowego CH Platan.

Architektura Budynek dworu znajdował się przeszło kilometr od ówczesnej wsi Zabrze; nie miał znaczącego charakteru obronnego, był jednak zwyczajowo nazywany zamkiem.