Wacław Sacewicz (ur. 18 kwietnia 1884 w maj. Wołowa Góra, zm. 27 września 1944 w Oflagu VI B Dössel) – nadkomisarz Straży Granicznej, porucznik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Antoniego i Małgorzaty z Oskierków, urodzony 18 kwietnia 1884 w majątku Wołowa Góra, w ówczesnym powiecie borysowskim guberni mińskiej. W 1911 ukończył Szkołę Rolniczą w Horkach. 18 lipca 1914 wstąpił do armii rosyjskiej jako wolontariusz. 15 sierpnia 1917 został zwolniony z armii w stopniu korneta na podstawie orzeczenia komisji superrewizyjnej.
6 lipca 1920, po przyjeździe do kraju, wstąpił do wileńskiego batalionu ochotniczego. Wziął udział we wszystkich walkach z bolszewikami, stoczonych przez grupę majora Mariana Kościałkowskiego. Początkowo dowodził oddziałem konnym grupy, a następnie jako dowódca kompanii szturmowej 201 pułku piechoty, 6 harcerskiego pułku strzelców i 2 wileńskiego pułku piechoty. Wziął udział w tzw. buncie Żeligowskiego i walkach z Litwinami. Wyróżnił się 14 lipca 1920 w obronie Wilna. Po rozejmie został mianowany zastępcą komendanta głównego Związku Bezpieczeństwa Kraju. Równocześnie (do 25 marca 1923) pełnił funkcję naczelnego komendanta Milicji Ludowej pasa neutralnego.