Na betonie kwiaty nie rosną. Nagrania archiwalne z lat 1969–1970 – trzeci album kompilacyjny, zawierający w większości nigdy niepublikowane nagrania radiowe i telewizyjne z lat 1969–1970, najbardziej rockowych wcieleń grupy Niebiesko-Czarni, który ukazał się 26 czerwca 2016 roku nakładem wydawnictwa Kameleon Records (KAMCD 52). Zawarte w niniejszym zbiorze nagrania z 1969 roku nie znalazły się na poprzednim albumie pt. Adagio cantabile. Działalność nagraniowa zespołu posiada dwoistą naturę – ponieważ, generalnie wersje płytowe utworów, są z reguły bardzo zachowawcze, zaś ich odpowiedniki radiowe, górują nad nimi zdecydowanie, dzięki swobodnemu i pełnemu energii, rockowemu podejściu muzyków zespołu, który wtedy dopiero mógł w pełni rozwinąć skrzydła. Tak jest i w tym przypadku, gdzie za przykład może posłużyć, choćby hendrixowski w swym wyrazie utwór Lot na Wenus. Na niniejszej kompilacji znalazła się m.in. podniosła Andrea Doria (opus magnum grupy), znana m.in. z EP-ki Nad potokiem baby piorą, czy melodia ludowa Hej bystra woda, lecz w niespotykanej jak dotąd, rozbuchanej rockiem, wersji telewizyjnej z 1970 roku. Nagrania zostały zremasterowane z taśm matek, zaś card sleeve z 20-stronicową książeczką, wypełniony jest unikatowymi zdjęciami Niebiesko-Czarnych z epoki i zawiera profesjonalnie przedstawioną historię zespołu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Na betonie kwiaty nie rosną · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.