Nikolaus Wilhelm Freiherr Lenk von Wolfsberg (ur. 17 marca 1809 w Czeskich Budziejowicach, zm. 18 października 1894 w Opawie) – generał artylerii Armii Austro-Węgier, dowódca twierdzy w Ołomuńcu.
Życiorys W 1823 roku rozpoczął służbę jako kadet w 4. Pułk Artylerii Polowej. W 1826 roku przeszedł szkolenie w Korpusie Bombardierów i został przydzielony do załogi twierdzy Moguncja, gdzie w 1831 roku awansował na podporucznika (niem. Unterlieutenant). W kolejnych latach służył w 1. Pułku Artylerii Polowej, a w 1839 roku otrzymał awans na porucznika (niem. Leutnant). Od 1848 roku służył w twierdzy Praga, a w 1850 roku, będąc w stopniu kapitana (niem. Hauptmann) został przeniesiony do twierdzy Petrovaradin. Już rok później został powołany do służby sztabowej w Generalnym Dywizjonie Artylerii, gdzie poświęcił się pracy technicznej na stanowisku szefa departamentu, gdzie otrzymał stopień majora. W 1861 roku został mianowany przewodniczącym Komitetu Artylerii. Stanowisko to piastował niecały rok, gdyż już w 1862 roku trafił do Dyrekcji Artylerii przy 2. Korpusie w Wiedniu i awansował poza kolejnością na generała majora (niem. Generalmajor). W trakcie wojny prusko-austriackiej zajął się fortyfikowaniem przyczółku Floridsdorf na przedmieściach stolicy. W 1867 roku awansował na stopień marszałka polnego porucznika (niem.