Ekaterina Awramowa (ur. 14 lutego 1907 w Mokren, zm. 1986) – bułgarska działaczka i polityczka. Jedna z pierwszych szesnastu kobiet wybranych do Zgromadzenia Narodowego Bułgarii (m.in. z Cołą Dragojczewą oraz Werą Złatarewą). W latach 1966–1971 wiceprzewodnicząca bułgarskiego parlamentu.

Życiorys Awramowa urodziła się 14 lutego 1907 roku w Mokren w Księstwie Bułgarii.

W 1933 roku została członkinią komitetu centralnego . Studiowała filologię germańską na Uniwersytecie Sofijskim im. św. Klemensa z Ochrydy, jednak w 1934 została relegowana z uczelni i wysłana do swojej rodzinnej wioski. W 1936 roku została instruktorką w komitecie centralnym Bułgarskiej Partii Komunistycznej. W 1941 roku została aresztowana i osadzona w więzieniu w okolicach Asenowgradzie, z którego uciekła w 1943 roku. Po przewrocie w Bułgarii 9 września 1944 została pracownicą ministerstwa spraw wewnętrznych. W ministerstwie pracowała do 1945 roku.