thumb|Amerykańscy dowódcy na wyspie Los Negros. Od lewej: generałowie Walter Krueger (dowódca 6 Armii), William C. Chase (dowódca 1 Brygady) i (w hełmie M1) Innis P. Swift (dowódca 1 Dywizji Kawalerii) Innis Palmer Swift (ur. 7 lutego 1882 w Fort Laramie w stanie Wyoming, zm. 3 listopada 1953 w San Antonio w stanie Teksas) – generał major United States Army, będący wnukiem i imiennikiem generała majora z okresu wojny secesyjnej , a także wnukiem generała brygady Ebenezera Swifta. Jego cztery dekady służby wojskowej zakończyły się dowodzeniem jednostką podczas wyzwolenia Filipin w czasie II wojny światowej.
Życiorys Innis P. Swift urodził się w Fort Laramie (Wyoming), jako syn generała majora Ebena Swifta i Susan Palmer. Ukończył akademię wojskową West Point w 1904 roku i otrzymał stopień oficerski w kawalerii. Służył jako adiutant generała Johna Pershinga w czasie wojny filipińsko-amerykańskiej, a następnie podczas ekspedycji przeciwko Pancho Villi. Będąc porucznikiem dowodzącym oddziałem C, 13 Pułku Kawalerii, towarzyszył porucznikowi George’owi Pattonowi w polowaniu na Julio Cárdenasa, dowódcę osobistej ochrony Pancho Villi. Podczas I wojny światowej służył jako zastępca szefa sztabu 86 Dywizji Piechoty.