W 1438 Konrad oskarżył Macieja o rabunek 26 sztuk bydła rogatego oraz 200 owiec.

W latach 1409-1425 jako właściciel we wsi notowany był rajca oraz ławnik w Poznaniu Konrad Ottendorf lub Ottindorf. W 1499 Jerzy oraz Jan Kotwicze dziedzice wsi Górczyna zostali skazani na karę 14 grzywien za odmowę zapłaty podatku królewskigo po jednej grzywnie od wsi, a także wiardunków królewskich od łanów ze wsi Górczyna i Dryżyna. W 1512 Jan Górczyński dziedzic wsi Górczyna sprzedał z zastrzeżeniem prawa odkupu szlachciance Judycie Toszewej (oryg. zapis „Thosszewa”) czynsz w wysokości 4 kop groszy polskich od wymienionych imiennie kmieci we wsi Dryżyna: Marcina i Hanusza Szolców (oryg. „Scholcz”), Michała Cunretha oraz Szymona i Matisa Pacoltów (oryg. „Paczolth”)za 100 florenów węgierskich.

W 1528 okolice miejscowości opisane zostały w recesie granicznym, czyli opisie granic Wielkopolski ze Śląskiem. Wymieniona została droga biegnąca z Góry na Śląsku do Głogowa, stanowiąca, począwszy od brodu zwanego „Hundsloch”, granicę pomiędzy wsią Dryżyna w Koronie Królestwa Polskiego oraz wsią Bartodzieje na Śląsku (wówczas nazywała się „Czayper”, a w 1944 „Zeipper”).