Brał udział w Powstaniu Warszawskim jako kapral, strzelec w oddziałach szturmowych w Obwodzie VII „Obroża”, w pułku Legionowo, w plutonie 705, otrzymał stopień honorowego pułkownika (1948).

Po zakończeniu wojny kontynuował naukę w liceum w Toruniu, gdzie w 1947 zdał maturę i rozpoczął studia na Wydziale Ogrodniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, które ukończył w 1951, z dyplomem magistra inżynieraPiotr Chełpiński, Grzegorz Mikiciuk Ireneusz Ochmian. Profesor dr hab. inż. Waldemar Ostrowski (1928–2016). „Forum Uczelniane” 2016, 2 (30), s.46-47 (dostęp 7.10.2025). W latach 1951-1961 pracował jako asystent w Instytucie Sadownictwa w Skierniewicach, a od 1955 kierował Zakładem Przechowalnictwa i Transportu Owoców. W macierzystej uczelni w 1959 otrzymał stopień doktora nauk rolniczo-leśnych w zakresie sadownictwa, a w 1965 – doktora habilitowanego. W 1961, po powrocie z rocznego stażu naukowego w Stanach Zjednoczonych, podjął pracę jako nauczyciel akademicki w Wyższej Szkole Rolniczej w Szczecinie, gdzie przeszedł przez wszystkie szczeble kariery akademickiej. Od podstaw zorganizował Zakład, a następnie Katedrę Sadownictwa i został jej kierownikiem (1965–1998). Odbył liczne staże zagraniczne w 18 krajach. Od 1964 był członkiem Komitetu Nauk Ogrodniczych Polskiej Akademii NaukZłota Księga Nauki Polskiej 2000.