Wilhelm Chmiel, ps. Razemowski (ur. 16 grudnia 1911 w Mysłowicach, zm. 10 stycznia 1993 w Zabrzu) – polski lekkoatleta, specjalizujący się w skoku wzwyż i trójskoku.

Życiorys Absolwent Miejskiej Szkoły Handlowej (1931) i Dywizyjnego Kursu Podchorążych Rezerwy przy 73 Pułku Piechoty w Katowicach. Z zawodu księgowy.

Po wybuchu II wojny światowej uczestniczył w kampanii wrześniowej jako dowódca centrali telefonicznej przy sztabie operacyjnym w kompanii łączności 23 Dywizji Piechoty. Po klęsce wrześniowej pracował jako robotnik kolejowy w Katowicach (1940–1943). W lipcu 1943 r. wcielony do Wehrmachtu we Francji jako telefonista w 148 kompanii łączności. Pół roku później trafił w szeregi partyzantki francuskiej, skąd przerzucono go do jednostki polskiej w Algierze. Walczył w kampanii włoskiej.

Kariera sportowa Reprezentant Sokoła Katowice (1929), Pogoni Katowice (1930–1935), KPW Katowice (1935–1939), ponownie Pogoni Katowice (1945–1947), Zjednoczenia Zabrze (1947–1948) i Górnika Zabrze (1949).

Siedmiokrotny reprezentant Polski w meczach międzypaństwowych (1931–1937), z jednym indywidualnym zwycięstwem w dorobku.

Rekordzista Polski w skoku wzwyż z wynikiem 1,83 m, ustanowionym 30 sierpnia 1931 r.