zaś on sam w 1967 roku nagrał z zespołem piosenkę pt. Barwy uśmiechu, gdzie oprócz tego, że grał na perkusji to również zaśpiewał). W latach 1964–1967 wraz z Tajfunami, akompaniował, m.in. takim wykonawcom, jak m.in.: Anna German, Helena Majdaniec, Maria Dąbrowska, Dana Lerska, Danuta Rinn, Czesław Niemen, Piotr Szczepanik, Bohdan Łazuka, Marek Tarnowski, Alibabki, Siostry Panas, Meteory. W 1966 roku jako członek tego zespołu (tam figurującego pod nazwą „Żywioły”), wystąpił również w komedii w reż. Jana Rutkiewicza, pt. Kochajmy syrenki. W grudniu 1967 roku Tajfuny po raz kolejny zmieniły skład i w styczniu 1968 roku przekształciły się w zespół i nazwie Bizony, którego głównym solistą był Stan Borys. Grupa zadebiutowała 12 marca 1968 roku na antenie Telewizyjnej Giełdy Piosenki w konkursie tej audycji zajmując I miejsce. W styczniu 1969 roku nagrał wraz zespołem jego jedyny longplay, zatytułowany To ziemia. Znalazł się tam jeden z kilku przebojów grupy, a mianowicie Spacer dziką plażą. Będąc członkiem formacji, wziął udział w wielu imprezach estradowych w kraju, jak i za granicą, choćby ośmiotygodniowa trasa po ZSRR, jak i występy w Czechosłowacji, Austrii, NRD i RFN. Zespół Bizony opuścił latem 1969 roku. Wtedy to dołączył do grupy Mariolaine & Swinging Soul Corporation, która występowała, poprzedzając na koncertach Breakout.