Bitwa o Belleau Wood – starcie zbrojne stoczone na froncie zachodnim I wojny światowej w lesie Belleau w dniach 1–26 czerwca 1918 roku w pobliżu rzeki Marny we Francji. Bitwę stoczyły głównie amerykańska 2. i 3 Dywizja wraz z siłami francuskimi i brytyjskimi, walcząc z wieloma jednostkami niemieckimi, w tym z elementami 237., 10., 197., 87. i 28 Dywizji.

Według legend Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych, sięgających czasów bitwy, niemieccy żołnierze nadali w niej amerykańskim marines przydomek Teufel Hunden („Diabelskie Psy”). Bitwa o Belleau Wood stała się jednym z najważniejszych elementów esprit de corps tej formacji.

Tło

W marcu 1918 roku, po uwolnieniu prawie 50 dywizji przez kapitulację Rosji na froncie wschodnim, armia niemiecka rozpoczęła serię ofensyw na Zachodzie, mając nadzieję na pokonanie aliantów, zanim siły amerykańskie będą mogły w pełni się rozlokować. Ofensywa przeciwko Francuzom, rozpoczęta w maju między Soissons a Reims, znana jako III bitwa nad Aisne, doprowadziła Niemców 27 maja do północnego brzegu Marny w Château-Thierry, 95 km od Paryża. 31 maja 7.