Podczas II wojny światowej od 1940 luźno związany ze Związkiem Walki Zbrojnej i Armią Krajową, uczestniczył w samokształceniu i akcjach sabotażowych. Od 1943 zatrudniony w fabryce obrabiarek w Pruszkowie, wskutek samowolnego opuszczenia miejsca pracy był poszukiwany przez Gestapo. Związał się wówczas z oddziałem Gwardii Ludowej kierowanym przez Mariana Becka. W 1944 przez dwa miesiące był więziony przez Gestapo w placówce przy ul. Litewskiej w Warszawie. Po uwolnieniu pracował jako kreślarz w fabryce Lilpopa, wyzwolenia w 1945 doczekał wyzwolenia w rodzinnej wsi. Przez kilka tygodni pracował w urzędzie gminy Baranów, wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej.

Od czerwca 1945 służył w Departamencie I MBP (odpowiedzialnym za kontrwywiad) jako oficer śledczy kolejno w Wydziale VIII i IV specjalnym, Sekcji II i Sekcji I. W 1947 osobiście przesłuchiwał Witolda Pileckiego. W Departamenci I MBP obejmował stanowiska kierownika Sekcji II (1949), wicenaczelnika Wydziału II (1951) i naczelnika Wydziału III (1952). Następnie po wyspecjalizowaniu się w tematyce techniki operacyjnej pomiędzy 1955 a 1956 zatrudniony w Komitecie do spraw Bezpieczeństwa Publicznego w ramach Departamentu VII (śledczego), gdzie kierował Wydziałem IV i I.