Nadzór ten obejmował zarówno kontrolę realizacji zadań planowych, jak i ocenę wyników hodowlanych oraz organizacyjnych ośrodkaJerzy Kita, 90 lat polskiej służby weterynaryjnej, Życie Weterynaryjne, 2009, 84 (11)..
Podstawą działalności kierownika ośrodka były roczne oraz długofalowe plany pracy, obejmujące zagadnienia z zakresu doskonalenia pogłowia, organizacji reprodukcji, żywienia, utrzymania i użytkowania zwierząt, a także gospodarki paszowej. Plany te opracowywano w oparciu o wytyczne wojewódzkiego zarządu rolnictwa, przy czym wymagały one aprobaty kierownika wojewódzkiego zarządu rolnictwa i zatwierdzenia przez Ministerstwo Rolnictwa.
System ten zapewniał ścisłą koordynację działań ośrodków hodowlanych z ogólnokrajową polityką hodowlaną, a jednocześnie ograniczał samodzielność decyzyjną kierowników ośrodków. Ich rola polegała przede wszystkim na realizacji założeń centralnych planów hodowlanych, organizacji pracy terenowej oraz nadzorze nad wdrażaniem metod doskonalenia pogłowia zwierząt gospodarskich zgodnie z obowiązującymi normami państwowymi.