thumb|300px|Pierwsza strona listu List owczy (, , ) – najstarszy zachowany dokument z Wysp Owczych. Jest to dekret królewski wydany 28 czerwca 1298 roku przez księcia Haakona, późniejszego króla Norwegii Haakona V. Dokument dotyczył głównie hodowli owiec i polowania na wieloryby, ale odnosił się również do innych kwestii i pełnił funkcję swego rodzaju konstytucji, przenosząc większość uprawnień administracyjnych z lokalnego tingu na króla i jego przedstawicieli.
Został on sporządzony zgodnie z zaleceniem , biskupa diecezji farerskiej w Kirkjubøur, oraz , rzecznika prawa (lögsögumaður) Szetlandów, których książę Haakon wysłał na Wyspy Owcze w celu zbadania niedociągnięć prawa rolnego.
W przeciwieństwie do sagi o Wyspach Owczych z Islandii, List owczy został napisany na Wyspach Owczych, przez co zawiera lepszy opis ówczesnego społeczeństwa farerskiego. Pokazuje również niektóre wczesne zmiany, jakie przeszedł język farerski od czasów języka staronordyjskiego.
List zachował się w dwóch egzemplarzach: jeden znajduje się w w Thorshavn, a drugi w bibliotece uniwersytetu w Lund w Szwecji.