John Sullivan (ur. 17 lutego 1740 w Somersworth, zm. 23 stycznia 1795 w Durham) – amerykański generał dywizji Armii Kontynentalnej podczas amerykańskiej wojny o niepodległość, delegat na Kongres Kontynentalny, gubernator New Hampshire oraz sędzia federalny. Zapisał się w historii jako dowódca tzw. ekspedycji Sullivana – kampanii przeciwko plemionom Irokezów w 1779 roku.

Wczesne życie i kariera Był synem irlandzkich imigrantów. Z zawodu był prawnikiem, prowadzącym praktykę w New Hampshire, gdzie zdobył reputację, ale także naraził się części lokalnej społeczności przez procesy sądowe dotyczące długów.

Wraz z narastającym konfliktem z Wielką Brytanią zaangażował się w działalność rewolucyjną. W 1774 roku został delegatem na Pierwszy Kongres Kontynentalny. W grudniu tego samego roku poprowadził grupę patriotów, która w porcie Portsmouth zaatakowała Fort William and Mary, przejmując znaczne zapasy prochu strzelniczego i broni, co było jednym z pierwszych zbrojnych aktów rebelii w koloniach.

Amerykańska wojna o niepodległość Służył w Armii Kontynentalnej w latach 1775–1779. W czerwcu 1775 roku został mianowany generałem brygady i brał udział w oblężeniu Bostonu.