Włośnianka skręcona (Hebeloma subtortum (Kühner) Kühner) – gatunek grzybów należący do rodziny pierścieniakowatych (Strophariaceae).

Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hebeloma, Strophariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał go w 1889 r. Petter Adolf Karsten. Brak holotypu, ale w 1989 r. Jan Vesterholt wskazał lektotyp. W 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów przy Polskim Towarzystwie Mykologicznym zarekomendowała polską nazwę włośnianka skręcona.

Morfologia Kapelusz O średnicy 20–80 mm, półkulisty do płaskowypukłego z szerokim garbkiem. Powierzchnia biaława, kremowa do gliniastopłowej, czerwonożółta lub prawie jasnobrązowa w środku. Młode okazy mają osłonę, u starszych jej resztki na brzegu kapelusza. Blaszki Przyrośnięte, czasami lekko zbiegające, początkowo białawe następnie kremowe do jasnobrązowawych. Ostrza kłaczkowate. Trzon Wysokość 30–130 mm, grubość 5–12 mm, cylindryczny, rozszerzony ku podstawie. Powierzchnia kłaczkowata, oprószono- włóknista Miąższ Bez smaku. Cechy mikroskopowe Zarodniki 7–11(12) × 5–7 μm, głównie jajowate, eliptyczne, bladożółte do szarożółtych, niedekstrynoidalne, zazwyczaj z gutulami. Podstawki 25–29 × 5,8–7,8 μm, 4-zarodnikowe, rzadko 2-zarodnikowe.