Pod koniec marca 1940 roku odbyły się ćwiczenia mobilizacyjne, podczas których symulowany był okres narastającego napięcia międzynarodowego, co pozwoliło marynarce Stanów Zjednoczonych przećwiczyć wydawanie tajnych rozkazów, odwoływanie personelu z urlopów i przesunięcia między jednostkami, planowanie awaryjne i inne aspekty kryzysu przedwojennego. Ćwiczenia mobilizacyjne nie były jednak uważane za część Fleet Problem.
Do 3 kwietnia uczestniczące jednostki floty dotarły na swoje pozycje startowe, tworząc dwa zespoły: biały, odgrywający rolę USA, operował z Hawajów i Guam, oraz czarny, odgrywający siły japońskie, który operował z głównych portów na zachodnim wybrzeżu. Z praktycznego punktu widzenia, ćwiczenia skupione były dwóch zagadnieniach – zamiarze zakłócenia przygotowań rozproszonych sił białych przez skoncentrowane siły czarnych w części II ćwiczeń, oraz przeciwdziałania – w części VI – przez słabsze siły białych zajęciu baz przez silniejsze siły czarnych.