Specjalizował się w badaniach eksperymentalnych i teoretycznych w dziedzinach wymiany ciepła oraz aerodynamiki wewnętrznej. Oprócz tego zajmował się zagadnieniami z zakresu astronautyki takimi jak obliczenia orbit, trajektorii wejścia w atmosferę oraz manewrów orbitalnych. Latem i jesienią 1958 roku, w okresie poprzedzającym utworzenie Narodowej Agencji Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej, Low uczestniczył w pracach zespołu planującego organizację nowej agencji kosmicznej. Wkrótce po formalnym powołaniu NASA w październiku 1958 roku został przeniesiony do jej centrali w Waszyngtonie, gdzie objął stanowisko szefa ds. załogowych lotów kosmicznych.

Na tym stanowisku brał czynny udział w planowaniu programów Mercury, Gemini i Apollo. Low odegrał kluczową rolę w forsowaniu koncepcji lądowania na Księżycu jako długofalowego celu NASA. W 1960 roku Low powołał tzw. Komitet Lowa, który opracował studium wykonalności misji księżycowej. Dokument ten odegrał istotną rolę w podjęciu przez prezydenta Johna F. Kennedy’ego decyzji o wyznaczeniu długoterminowego celu załogowego lądowania na Księżycu przed końcem lat 60 XX wieku.