Następnie podczas drugiej modernizacji między końcem 1951 a wiosną 1953 roku, połączonej ze zmianą masztu, rufową podstawę armat 102 mm („X”) zamieniono na amerykańską podwójnie sprzężoną armatę przeciwlotniczą kalibru 76 mm L/50 Mk 33 (3 inch/50 cal.), a pozostałe małokalibrowe uzbrojenie przeciwlotnicze ograniczono do czterech pojedynczych armat 40 mm Boforsa na podstawach Mk 7 ogólnie podaje, że niszczyciele kanadyjskie poddano drugiej modernizacji w latach 1953–55, lecz na zdjęciu datowanym na wiosnę 1954 roku (s. 132) okręt ma już nowy maszt i armaty przeciwlotnicze, zaś przed tym od kwietnia 1953 roku służył w Korei (s. 127). Prawdopodobnie zatem chodzi o remont między końcem 1951 a 1953 rokiem, o którym pisze (podając, że chodzi o konwersję na niszczyciel zwalczania okrętów podwodnych, co jednak nastąpiło już wcześniej przez montaż miotaczy Squid)..

Wyposażenie i zmiany „Huron”, „Haida” i dalsze kanadyjskie okręty otrzymały nowy dalocelownik sprzężony z dalmierzem (R/F Director) Mk III(W) na platformie na nadbudówce dziobowej, służący przeciwko celom nawodnym i powietrznym, który zastąpił osobną wieżę dalocelownika DCT Mk I i dalocelownik–dalmierz Mk II.