Sześć pieśni kurpiowskich – cykl pieśni na chór mieszany skomponowany przez Karola Szymanowskiego w latach 1928–1929 do melodii i tekstów ludowych Puszczy Zielonej (Kurpiowskiej) zebranych przez księdza Władysława Skierkowskiego w zbiorze Puszcza kurpiowska w pieśni. Wydany został drukiem przez Wielkopolski Związek Kół Śpiewaczych w 1929 roku.
Historia thumb|Fragment rękopisu Bzicem kunia thumb|Szymanowski ze skrzypkiem Pawłem Kochańskim (ok. 1930) W drugim, impresjonistycznym, okresie twórczości zainteresowania Szymanowskiego skupiały się na tradycjach starogreckich i wczesnochrześcijańskich. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, kompozytor skierował się ku tradycjom narodowym i postanowił podjąć działania na tle pedagogicznym i społecznym. Szymanowski uprościł swój język muzyczny (m.in. porzucił chromatyzację melodii na rzecz modalności) oraz zmienił podejście do inspiracji oryginałem, którego przetwarzanie zastąpione zostało „próbą zrozumienia”.