Bitwa o Szubin – starcie zbrojne stoczone pomiędzy powstańcami wielkopolskimi a Niemcami podczas powstania wielkopolskiego w dniu 11 stycznia 1919 r. o kontrolę nad miastem Szubin leżącego obecnie na terenie województwa kujawsko-pomorskiego, po zdobyciu Szubina przez Niemców 8 stycznia 1919 r. Polskie dowództwo postanowiło przygotować ofensywę na 11-12 stycznia w celu odzyskania utraconych terenów. Plan się powiódł i miasto zostało odbite razem z kilkoma okolicznymi miejscowościami.
Przygotowanie Autorem ofensywnego planu był podporucznik Mieczysław Paluch, zakładał zdobycie poza samym Szubinem ,Żnina, Łabiszyna i Złotnik Kujawskich. Cała ta operacja miała na celu zlikwidowania niebezpiecznego klina, który zagrażał powstańcom. Przeprowadzenie szybkiego i udanego uderzenia było kluczowe. Ważnym elementem ofensywy miał być atak na Żnin, który miał odciążyć resztę frontu.
Do ataku na Żnin przewidziano łącznie 1 069 żołnierzy podzielnych na dwie grupy.