Ostrza biało-kłaczkowate; na niektórych występują krople w kształcie koralików. Trzon Trzon o wysokości (25–)30–60 mm, grubości 7–15 mm, mocny, równy i zwężający się lub rozszerzony u podstawy do 20 mm, lekko zakrzywiony lub nie. Powierzchnia oprószona lub kłaczkowata w górnej połowie, w dolnej połowie wzdłużnie włóknista, lub prawie gładka. Miąższ Białawy, w kapeluszu gruby, w trzonie początkowo twardy, potem watowaty. Zapach rzodkiewkowy. Wysyp zarodników Ciemnobrązowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki żółtobrązowe, migdałowate, z wyrostkiem wnęki, z małą gutulą, nieco szorstkie, umiarkowanie dekstrynoidalne, bez widocznego rozluźnienia perisporium, 10–12 × 6–7 µm, średnio 10,4 × 6,6 µm, Q = 1,57. Podstawki 26–32 × 7,5–9 µm, maczugowate, czterozarodnikowe. Cheilocystydy delikatnie maczugowate, cienkościenne, sporadycznie rozwidlone na wierzchołku, 55–80 µm × 7–12 µm na wierzchołku, 5–8 µm w środku, 4–7 µm u nasady. Pleurocystyd brak. Grubość skórki 80–200 µm, w skórce nieliczne strzępki z inkrustacją. Gatunki podobne Włośnianka aksamitnotrzonowa wykazuje charakterystyczne cechy sekcji Velutipes;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Włośnianka aksamitnotrzonowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.