Po kapitulacji Dywizji Syberyjskiej (10 stycznia 1920), zdołał przedostać się do Harbina, skąd wypłynął do Polski. 1 lipca 1920 przypłynął do Gdańska. W tym samym miesiącu wziął udział w plebistycie w Lubawie. 15 lipca 1920 w Toruniu wstąpił do 2 baterii syberyjskiego dywizjonu artylerii polowej. 10 sierpnia 1920 wyruszył na wojnę z bolszewikami. Na froncie odnowiły mu się rany doznane na Syberii. Po wyleczeniu wrócił do macierzystej baterii w Grodnie i wkrótce został zdemobilizowany.

Po zwolnieniu z wojska uzyskał koncesję na sprzedaż wódek i utrzymywał się ze sprzedaży alkoholu. W 1932 ukończył kurs dla obsad posterunków obserwacyjno-meldunkowych. Wiosną 1935 został zatrudniony w Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Warszawie. Zmarł 19 marca 1954 w Długosiodle i został pochowany na tamtejszym cmentarzu parafii św. Rocha.

Był żonaty z Marią (ok. 1899–1982). Dzieci nie miał.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7776 – 22 czerwca 1922 Krzyż Walecznych Medal Niepodległości – 27 czerwca 1938 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Medal Zwycięstwa

Uwagi

Przypisy

Bibliografia