Opactwo założono praktycznie w samym środku Gotlandii, w miejscu ważnym dla miejscowej ludności już od wieków, prawdopodobnie nawet w epoce wikingów. Zwykle w średniowieczu podobne opactwa zakładano na gruntach podarowanych przez arystokratów będących posiadaczami ziemskimi. Na Gotlandii jednak nie było żadnego rodu należącego do tej klasy społecznej. Usytuowanie zatem opactwa w środku wyspy mogło być właśnie tym spowodowane. Teren wokół klasztoru był własnością wspólną i dlatego mógł być wykorzystany do założenia opactwa.
Powołali je do istnienia cystersi z w Smalandii, w południowej Szwecji. Łacińska nazwa klasztoru brzmiała Sancta Maria de Gutnalia. Z czasem opactwo zyskało na znaczeniu i zdobyło ziemie zarówno na Gotlandii, jak i na terenie dzisiejszych państw bałtyckich (szczególnie dużo ziemi cystersi posiadali na Saremie i kontynentalnej części Estonii). Architektura lewo|mały|Wnętrze ruin (2007) Choć kościół klasztorny przez kilka stuleci był rujnowany i całkowicie zaniedbany, wciąż bardzo dobrze w jego ruinach widoczne są cechy architektury cysterskiej. Częściowo został zrekonstruowany. Spełnia architektoniczne założenia reprezentowane najpełniej przez opactwo Fontenay we Francji. Kościół był trzynawową bazyliką z transeptem. Zamiast absydy posiadał na wschodzie prostą ścianę.