Izraelski politolog Meron Benvenisti stwierdził, że jednostronne wycofanie się Izraela ze Strefy Gazy stworzyło model bantustanów, przy czym budowa muru na Zachodnim Brzegu miała objąć wszystkie bloki osadnicze, tworząc trzy bantustany: Jenin-Nablus, Betlejem-Hebron oraz Ramallah.
W 2004 Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości w opinii doradczej uznał, że mur bezpieczeństwa jest niezgodny z prawem międzynarodowym w tych częściach, w których wykracza poza linię demarkacyjną z 1967 (tzw. Zieloną Linię) i przebiega przez terytorium Zachodniego Brzegu. Rząd Izraela odrzucił to orzeczenie, utrzymując, że budowa bariery ma charakter obronny i służy ochronie ludności przed atakami terrorystycznymi.
W następnych latach izraelski Sąd Najwyższy nakazał jednak zmianę przebiegu niektórych odcinków bariery w miejscach, gdzie jej trasa powodowała nadmierne utrudnienia dla ludności palestyńskiej, uznając, że szkody te przekraczają uzasadnione potrzeby bezpieczeństwa. Jednocześnie sąd podtrzymał stanowisko, że budowa muru stanowi środek obronny, a jego ogólny przebieg opiera się na przesłankach bezpieczeństwa.