Bronisław Piechociński (ur. 17 sierpnia 1893 w Strupinie, zm. 28 marca 1940 w Wardzie) – polski rolnik, działacz niepodległościowy, plutonowy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Mikołaja i Antoniny, urodzony 17 sierpnia 1893 we wsi Strupin, w ówczesnym powiecie chełmskim guberni lubelskiej.
Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. Od 27 maja 1915 służył w Legionach Polskich. Początkowo w batalionie uzupełniającym, a od 25 lipca tego roku w 2 kompanii III batalionu 1 pułku piechoty. Od 6 listopada 1915 walczył w szeregach 1 kompanii III baonu 1 pp. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) został internowany w obozie w Szczypiornie, a później w Beniaminowie. W sierpniu 1918 został zwolniony z internowania do pracy na roli.
Od 17 stycznia 1919 jako ochotnik walczył w szeregach 12 kompanii III batalionu 35 pułku piechoty. Wyróżnił się 3 kwietnia 1920 w bitwie pod wsią . 3 maja 1920 dowódca 12 kompanii, podporucznik Wiktor Zachert-Okrzanowski sporządził „wniosek na odznaczenie orderem «Virtuti Militari»”, w którym napisał: