Witold Stefan Straszewicz (ur. 1 listopada 1919 w Warszawie, zm. 27 lipca 1998 tamże) – polski inżynier elektryk, powstaniec warszawski, ps. „Jagiełło”.
Życiorys Jego dziadkiem był Zygmunt Straszewicz, pierwszy rektor Politechniki Warszawskiej, ojciem Stefan Straszewicz, prorektor. W 1938 roku ukończył I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. Odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Łączności w Zegrzu. W czasie wojny walczył na froncie południowym, później w powstaniu warszawskim, m.in. w Oddziale V Łączności.
W 1950 ukończył studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej. W 1965 uzyskał stopień doktora nauk technicznych, w 1974 stopień doktora habilitowanego. Pracę zawodową na Politechnice rozpoczął pod koniec 1949, przed ukończeniem studiów, na stanowisku asystenta na Wydziale Elektrycznym, potem pracował w Katedrze Elektroakustyki Wydziału Łączności. Tworzył projekty akustyki sal koncertowych, operowych i obiektów wielofunkcyjnych, największe zrealizowane to m.in. Filharmonia Pomorska im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy, Filharmonia Częstochowska im. Bronisława Hubermana, sala koncertowa w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, Teatr Wielki w Łodzi, Filharmonia im. Antoniego Malawskiego w Rzeszowie, Studio Koncertowe Polskiego Radia im.