Roman Krzyżanowski (ur. 11 sierpnia 1886 w Połocku, zm. 13–14 kwietnia 1940 w Katyniu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się 11 sierpnia 1886 w Połocku, ówczesnym mieście powiatowym guberni witebskiej, w rodzinie szlacheckiej Rudolfa i Ludwiki z Krukowskich. W latach 1899–1903 uczęszczał do szkoły miejskiej w Rzeczycy. Później ukończył Połocki Korpus Kadetów i Sankt-Petersburską Szkołę Junkrów Piechoty. 6 sierpnia 1909 został mianowany na stopień podporucznika i wcielony do 2 czytyńskiego rezerwowego pułku piechoty. W 1910 został przeniesiony do 30 syberyjskiego pułk strzelców. 25 października 1913 został awansowany na porucznika ze starszeństwem z 6 sierpnia 1913.

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 50 syberyjskiego pułku strzelców. 4 maja 1915 w Woli Buchowskiej został kontuzjowany. Dowodził 8 kompanią. Awansował na sztabskapitana. 25 stycznia 1917 został przeniesiony do nowo formowanego 74 syberyjskiego pułku strzelców. W tym samyym roku wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji. Początkowo został dowódcą batalionu w 4 pułku strzelców polskich, a później został przeniesiony do 7 pułku strzelców polskich. Po demobilizacji korpusu gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego (21 maja 1918) wyjechał do Odessy, gdzie zaangażował się w formowanie oddziałów polskich.