Tekst u Patianina sugeruje jednak, że „Iroquois” otrzymał radar dozoru nawodnego Type 271 (zdejmowany z innych okrętów) w wieży przypominającej latarnię, montowanej w tym samym miejscu z przodu nadbudówki rufowej – czego nie potwierdza , podając, że jako jedyne okręty tego typu radar Type 271 otrzymały „Haida” i „Huron”. Być może u Patianina zachodzi omyłka z radarem Type 291.

Po modernizacji powojennej w 1951 roku zamieniono maszt kratownicowy na niższy i bardziej masywny. Wyposażenie radioelektroniczne wówczas stanowiły: amerykański radar dozoru powietrznego SPS-6C, brytyjski radar dozoru nawodnego Type 293Q, radary artyleryjskie SPG-34 i radar nawigacyjny Sperry HDWS Mk 2. Zachowano przy tym radar Type 291 na krótkim maszcie rufowym i oryginalny dalocelownik DCT na dachu nadbudówki, natomiast za nim zamontowano amerykański dalocelownik Mk 63, w miejscu dalmierza Mk II(W). Radary artyleryjskie SPG-34 (AN/SPG-34) montowano po prawej stronie maski drugiej podstawy „B” dział dziobowych i podstawie dział 76 mm na rufie. Okręty otrzymały też nowsze stacje hydrolokacyjne: brytyjskie Type 164B i Type 162 (lub amerykańską SQS-501) i amerykańską SQS-10.