Podczas modernizacji między 1949 a 1951 rokiem usunięto całą artylerię kalibru 120 mm, zamieniając działa dziobowe na dwie dwulufowe podstawy dział uniwersalnych kalibru 102 mm Mk XVI ogólnie podaje, że na niszczycielach kanadyjskich miotacze Squid zamiast dział rufowych montowano w latach 1949–53, a działa kalibru 120 mm zamieniano na działa 102 mm i 76 mm i montowano nowy maszt dopiero w latach 1953–55, lecz podaje i ilustruje zdjęciem, że już w 1951 roku „Iroquois” został poddany pełnej modernizacji, z nowym masztem i artylerią.. Zamiast dział na pokładzie rufowym zamontowano dwa trzylufowe miotacze bomb głębinowych Squid kalibru 305 mm, przedłużając nadbudówkę rufową dla pomieszczenia amunicji. W tym samym czasie też rufową podstawę armat 102 mm („X”) zamieniono na amerykańską podwójnie sprzężoną armatę przeciwlotniczą kalibru 76 mm L/50 Mk 33 (3 inch/50 cal.), po czym pozostałe małokalibrowe uzbrojenie przeciwlotnicze ograniczono do czterech pojedynczych armat 40 mm Boforsa na podstawach Mk 7.