Tramwaje w getcie łódzkim – system transportowy funkcjonujący wewnątrz getta łódzkiego oraz na trasach tranzytowych przez getto w latach 1941–1944. Wykorzystywany głównie do przewozu towarów i później także robotników oraz mieszkańców, a także jako linia tranzytowa dla Niemców i Polaków.
Historia Decyzję o rozbudowaniu linii tramwajowej w getcie łódzkim podjęto w drugiej połowie 1941 roku, na wniosek Przełożonego Starszeństwa Żydów – Chaima Rumkowskiego. Inicjatywa wynikała z konieczności usprawnienia transportu wykonywanego dotychczas przez transporty zwierzęce. Postanowienie o uruchomieniu tramwajów w getcie Niemcy podjęli prawdopodobnie już w pierwszej połowie 1941 roku, jeszcze zanim z inicjatywą wystąpił Chaim Rumkowski. Wskazują na to dokumenty (LES), z których wynika, że przedsiębiorstwo to zakupiło w Koblencji kilka starych wagonów silnikowych i doczepnych z początku XX wieku, przeznaczonych właśnie do obsługi komunikacji w getcie.