Rynek w Kazimierzu Dolnym – centralny plac Kazimierza Dolnego, wytyczony w średniowieczu.

Historia Rynek powstał zapewne na przełomie XIV i XV wieku. Brak zachowanego pierwotnego aktu lokacyjnego miasta; Kazimierz powstał na prawie polskim już za czasów Władysława I Łokietka, a de iure dopiero za rządów Kazimierza III Wielkiego. O przywileju lokacyjnym nadanym przez Kazimierza Wielkiego wspominają Desyredia z 1792 roku. 28 lutego 1406 Władysław II Jagiełło przeniósł miasto z prawa polskiego na prawo magdeburskie, co stanowiło podniesienie statusu Kazimierza; ustanowił wówczas targi w soboty; w 1408 lub 1420 ustanowiono także targi w środy. Sobotnie targi przeniesiono na poniedziałki 9 lipca 1558 roku.

Wedle koncepcji M. Makarskiego istniały w historii miasta trzy miejsca służące za rynki: we wczesnym średniowieczu na miejscu obecnego kościoła farnego (mało prawdopodobne, niepotwierdzone badaniami archeologicznymi), w średniowieczu, w XV wieku od fary do ulicy Lubelskiej (górna część dzisiejszego rynku), a następnie od tejże ulicy do rzeczki Grodarz. Zabudowa była skoncentrowana wokół północno-wschodniej pierzei, pozostałe pierzeje otaczała zapewne zabudowa drewniana.