Po wybuchu II wojny światowej Kanada, będąca wówczas dominium brytyjskim, rozpoczęła poszukiwanie nowoczesnych niszczycieli dla wzmocnienia swojej marynarki. Wybór padł na najsilniejsze brytyjskie jednostki tej klasy – wielkie niszczyciele typu Tribal. Pierwsze cztery zamówiono w latach 1940–1941 w brytyjskiej stoczni Vickers-Armstrong w Newcastle upon Tyne, natomiast kolejne miały być budowane w Kanadzie. W lutym 1941 roku zamówiono w stoczni w Halifaksie pierwsze dwa niszczyciele, a wiosną 1942 roku ostatnie dwa okręty: późniejszy „Athabaskan” i „Cayuga”. Ich nazwy podążały za wzorem brytyjskim, odzwierciedlając rdzenne ludy Kanady. Z powodu małego doświadczenia stoczni kanadyjskich, które wcześniej nie budowały tak skomplikowanych okrętów tej wielkości, budowa ich trwała około dwa razy dłużej niż w Wielkiej Brytanii i okręty budowy kanadyjskiej weszły do służby już po wojnie. W konstrukcji Tribali budowanych dla Kanady wprowadzono ulepszenia, wynikające z dotychczasowej służby brytyjskich okrętów.