Marię Magdalenę, pod barokowym krucyfiksem z XVIII stulecia.

Ołtarz główny pochodzi z początku XVIII wieku, a jego restauracja miała miejsce w 1973 roku. Zdobią go rzeźby aniołów; w centrum znajduje się cudowny obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z I połowy XVII wieku. Na zasuwie umieszczono obraz św. Anny Samotrzeć z I połowy XIX wieku, przemalowany. Wokół obrazu zawieszono srebrne wota; już w XVII wieku prowadzono księgę opisującą doznane łaski.

Kościół posiada cztery ołtarze boczne: wczesnobarokowy z II ćwierci XVII wieku, z obrazem Przemienienia Pańskiego, barokowy z I ćwierci XVIII wieku, z obrazami św. Barbary i Pietà, dwa barokowe z XVIII wieku – z obrazami św. Stanisława biskupa (namalowany w 1847 roku, ufundowany przez Andrzeja Klemensa Nurkowskiego z żoną Pauliną) i św. Walentego oraz Chrystusa Ukrzyżowanego (autorstwa Elonara Dembowskiego z 1853 roku) i św. Rocha.

Ambona w stylu późnorenesansowym pochodzi z końca XVI wieku. Chrzcielnica z piaskowca datowana jest na XVI wiek.