jej wysokość 40,7 (36,1–44,4). Wzór zębowy obejmuje 2 górne i 1 dolny siekacz, żadnych kłów, 3 i 2 przedtrzonowce i 2–3 oraz 3 trzonowce.
Samica ma 3 pary sutków umieszczonych na tułowiu: parę piersiową, brzuszną i pachwinową. Kręgosłup obejmuje 7 kręgów szyjnych, 12 piersiowych, 7 lędźwiowych, 4 krzyżowe i 10–11 ogonowych. Występują szerokie wyrostki poprzeczne kręgów lędźwiowych. Samiec posiada mosznę średniej długości 26,5 mm i szerokości 12,8 mm.
Ogon jest krótki.
Kość ramienna jest dłuższa od dalszych kości kończyny górnej. Kość promieniowa i kość łokciowa są krótkie. Tylne łapy kończą się krótkimi stopami o krótkich a korpulentnych kościach, tylko stęp jest względnie długi. Występują długie na 1–2 cm i silne pazury. Proste na kończynach przednich, zakrzywiają się na tylnych. Zwierzę wykorzystuje je do kopania gniazd.
Systematyka thumb|left|Pięciozębik leśny opisany został początkowo w rodzaju Caprolagus, do którego zalicza się tylko jeden współczesny gatunek (widoczny wyżej assamczak szczeciniasty) Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1900 roku amerykański ornitolog i teriolog Witmer Stone, umieszczając nowo opisany gatunek w rodzaju Caprolagus i nadając mu epitet gatunkowy furnessi.