Mniej stolców oddawały osobniki żywione batatami.
Samiec zajmuje przeciętnie 0,3 hektara, podczas gdy samica 1 hektar. Areały samic nie zachodzą na siebie w przeciwieństwie do tych zajmowanych przez płeć męską. Obszary samców i samic z pewnym stopniu na siebie zachodzą.
Odgłosy wydawane przez pięciozębika porównywane są do tych wydawanych przez szczekuszkowate, drugą rodzinę zajęczaków. Ponadto zwierzę uderza w podłoże tylnymi łapami. Głośne i wyraźne odgłosy wydaje, kiedy wieczorem wychodzi ze swej jamy. Ponadto matka przywołuje na głos swe młode, zbliżając się do nory. Odgłosy zwykle obejmują 3–4 głosy puyi-puyi-puyi (transkrypcja angielska) o długości 0,4 do 0,6 sekundy i przerwie od takiej samej długości, o częstotliwości pomiędzy 6 a 12 kiloherców. Małoletnie zwierzęta wydawały od 3 do 30 głosów na godzinę, najwięcej pomiędzy 20 a 3 w nocy. W październiku wydawały od 3 do 24 odgłosów ze szczytem od 19 do 23 i ponownie o 3 w nocy. W niewoli słyszano więcej dźwięków: u obu płci puyi, puy i pii, tylko u samców qwa, gwa, qui, qwau, wiiq, quyic, a tylko u samic kii i quyi. Złapane osobniki odpowiadały zwłaszcza na dźwięki częstotliwości 15–16 kHz.