Od około 1977 roku zaczęto produkować alternatywny wariant nazwany 1b (zastąpiono zapis cyfrą rzymską na arabską), w którym zastąpiono bagnet Exakty na gwint M42 stosowany powszechnie w aparatach Praktica. Aparat mechanicznie był bliźniaczy z Ia, różnił się przede wszystkim dodaniem popychacza do wyzwalania przysłon automatycznych. Zunifikowano niektóre elementy, jak np. gałka zwijania powrotnego filmu z aparatami Praktica. W 1983 roku produkcję przeniesiono z dawnego Ihagee do dawnego Certo (obydwa zakłady były już wówczas częścią kombinatu Pentacon).
Wraz z przeniesieniem produkcji zaczęto stopniowo zamieniać wiele części aparatu z metalowych na wykonane z tworzyw sztucznych. Wprowadzono model 1c, w którym znaczna część obudowy była już plastikowa. Konstrukcyjnie był to jednak aparat niewiele zmieniony względem najwcześniejszej Exy z lat 50. Był to ostatni produkowany model Exy.
Exa II mały|Exa IIb Migawka bębnowa pierwotnej Exy od początku wiązała się z wieloma ustępstwami i ograniczała rozwój aparatu, dlatego już w latach 50. zdecydowano się opracować model II, który mógłby być ich pozbawiony. W 1959 roku na Targach w Lipsku zaprezentowano Exę II.